W listopadzie 2021 roku zrealizowano III pomiar w ramach „Badań trackingowych na potrzeby monitorowania świadomości, znajomości i poziomu wiedzy nt. Funduszy Europejskich”.
Respondentów zapytano, czy ich zdaniem Fundusze Europejskie przeznaczane są na wsparcie działań na rzecz poprawy sytuacji osób z niepełnosprawnościami i seniorów. Uzyskane odpowiedzi zostały przeanalizowane z uwzględnieniem płci, wieku, miejsca zamieszkania i wykształcenia respondentów. Listopadowe wyniki porównano z danymi
z czerwca 2021.
Najczęściej wskazywanymi odpowiedziami we wszystkich kategoriach są odpowiedzi „zdecydowanie tak” oraz „raczej tak”.
Jak wynika z raportu, rośnie stopniowo ogólny odsetek osób, których zdaniem Fundusze Europejskie są przeznaczone na rzecz poprawy sytuacji osób z niepełnosprawnościami
i seniorów (odnotowano wzrost o 18 punktów procentowych w porównaniu z czerwcem 2021).
Płeć nie jest czynnikiem różnicującym odpowiedzi badanych osób. Dokładnie 33% badanych mężczyzn oraz 37% uczestniczących w badaniu kobiet potwierdza i dostrzega udział Funduszy Europejskich we wspieraniu osób z niepełnosprawnościami oraz seniorów.
Biorąc pod uwagę kryterium wieku należy zauważyć, że zdecydowanie najczęściej (48%)
z przedmiotowym stwierdzeniem zgadzają się osoby w wieku 45-64 lata, natomiast badani
w wieku 35-44 lata najczęściej (38%) wskazywali odpowiedź „raczej tak”.
W grupie osób z wykształceniem podstawowym istotnie częściej zdarzały się odpowiedzi potwierdzające zdecydowany udział Funduszy Europejskich we wsparciu Osób z Niepełnosprawnością i seniorów – tego zdania była prawie połowa badanych respondentów (48%). W pozostałych grupach najczęściej udzielaną odpowiedzią była opcja „raczej tak”.
Wyraźny wpływ funduszy na poprawę sytuacji Osób z Niepełnosprawnością i seniorów dostrzegają mieszkańcy wsi (46%) oraz miast do 20 tys. mieszkańców (59%).
Natomiast zdaniem mieszkańców miast od 20 do 49 tys. mieszkańców oraz powyżej 500 tys. mieszkańców adekwatna odpowiedź na zadane pytanie brzmi „raczej tak”.
Respondentów zapytano również o znajomość rządowego programu „Dostępność Plus”.
Co interesujące, w porównaniu do czerwca 2021 zdecydowanie wzrosła liczba osób, które deklarowały brak wiedzy na dany temat – 69% (o 11 punktów procentowych więcej niż kilka miesięcy wcześniej).
Niespełna 30% ogółu badanych słyszało o programie - w tym 4 na 10 kobiet i zaledwie co piąty mężczyzna.
Największy odsetek osób, które zetknęły się z informacją o programie „Dostępność Plus” odnotowano w grupie osób między 20 a 24 rokiem życia – 82% oraz 25-35 rokiem życia (72%). Niepokojącym jest natomiast odsetek odpowiedzi „NIE” w grupach respondentów powyżej 35 roku życia wahający się od 69 do aż 94%. Ostatni wskaźnik dotyczy grupy osób powyżej 65 roku życia, w której to jakąkolwiek wiedzę na temat programu, kierowanego w dużej mierze do nich deklaruje zaledwie 6% badanych.
O programie słyszała ponad połowa osób z wykształceniem podstawowym i o 20 % mniej osób z wykształceniem wyższym. Ośmiu na dziesięciu absolwentów szkół średnich o programie nie słyszało nic.
Do grupy osób, które nie trafiły na jakiekolwiek informacje na temat dostępności zalicza się ponad 90% mieszkańców wsi oraz ponad 80% mieszkańców dużych miast. Wiedza ta jest najbardziej rozpowszechniona w miastach zamieszkiwanych przez 50-199 oraz 200-499 tys. mieszkańców – w nich mniej więcej 6-7 mieszkańców na 10 deklaruje orientację na temat przedmiotowego programu.
Na pytanie, skąd ankietowani czerpią wiedzę na temat rządowego programu „Dostępność Plus” najczęściej wskazywaną odpowiedzią była telewizja– wybrało ją 70% respondentów. Kolejne pozycje w rankingu źródeł wiedzy zajmują również media: prasa (42%), radio (31%) i Internet (30%).
Interesującym jest fakt, że z urzędów wiedzę te zaczerpnęło jedynie 16% badanych, a z instytucji pomocowych (GOS, MOPS, PCPR) zaledwie 2% osób ankietowanych.
Respondentów zapytano również o to, jakie obszary wspiera program „Dostępność Plus”?
75 % badanych wskazało na służbę zdrowia, w tym poprawę dostępności architektonicznej przychodni oraz szpitali, wyposażenie placówek medycznych w sprzęt ułatwiający komunikację i poruszanie. Na drugim miejscu znalazła się edukacja: zakup wyposażenia i lepsza organizacja placówek oświatowych, wyposażenie w sprzęt do nauczania – na te aspekty zwrócił uwagę co trzeci ankietowany. Cyfryzację jako obszar działań w zakresie poprawy dostępności wskazało 27% badanych, jako konkrety wymienili oni: audiodeskrypcję/ napisy w TV oraz dostępność serwisów administracji publicznej. Ostatnią z przestrzeni, która uzyskała powyżej 25% wskazań był transport. W ramach zapewniania dostępności, zdaniem ankietowanych należy zwrócić uwagę na: modernizowanie dworców, przystanków, zajezdni, poczekalni, peronów i węzłów przesiadkowych, zakup nowych niskopodłogowych, autobusów, tramwajów, pociągów, mapa dostępności.
Zrealizowane badania współfinansowane były ze środków Funduszu Spójności z Programu Operacyjnego Pomoc Techniczna 2014-2020. Przeprowadzone zostały przez Grupę BST metodą ilościową przy pomocy techniki CATI (wspomagany komputerowo wywiad telefoniczny) w dniach od 8 do 13 listopada 2021 roku na reprezentatywnej próbie mieszkańców Polski (N=1067).